ข้อมูลทั่วไป

ตำบลก้อเดิมเป็นถิ่นที่อยู่ของพวกละว้าซึ่งมีหลักฐานให้พบเห็นในปัจจุบันคือ วัดหลวง วัดบ่อตอง วัดห้วยและวัดยืน(ซึ่งในปัจจุบันเป็นที่ตั้งวัดพระยืน)ตำบลก้อตั้งอยู่บริเวณที่ราบเชิงเขา ล้อมรอบด้วยภูเขาและป่าไม้ มีลักษณะคล้ายแอ่งกระทะ ตำบลก้อมีอณาเขตติดต่อกับตำบลแม่ลานซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือส่วนทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับลำน้ำปิง ตำบลก้อมีประชากร 4,512 คน หรือ 708 ครัวเรือน ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมรองลงมาเป็นการประมงและรับจ้างทั่วไป ในตำบลก้อมีที่สำคัญวัดพระยืน น้ำตกก้อและแก่งก้อ ลฯ ในตำบลก้อ มีปลาแห้ง ปลาเสียบ ปลาร้า ปลาส้ม และถ่านจากซังข้าวโพด เป็นสินค้า OTOP


คำขวัญ

อำเภอลี้ เป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ความเป็นมาเก่าแก่ โดยได้ก่อตั้งเมืองมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัย ก่อนปี พ.ศ. 1800 มีพระนางจามะรี เป็นราชธิดาของเจ้าเมืองหลวงพระบาง เป็นหัวหน้าในการอพยพผู้คนหลบหนีลี้ภัยข้าศึกและโรคระบาดจากเมืองหลวงพระบางลงมายังทางทิศใต้สู่แคว้นล้านนา ได้สร้างเมือง ณ บริเวณวัดพระธาตุดวงเดียว เนื่องจากมีลักษณะภูมิประเทศเหมาะสม มีสายน้ำ 3 สายมาบรรจบกัน ปัจจุบันเรียกว่า "แม่ลี้" "แม่แต๊ะ" และ "แม่ไป" จึงตั้งชื่อเมืองว่า เมืองลี้ เมืองลี้เจริญรุ่งเรืองตลอดมา จวบจนทางกรุงสุโขทัยได้ยกทัพมาตี โดยกวาดต้อนผู้คนและทรัพย์สินไปยังกรุงสุโขทัย เมืองลี้จึงกลายเป็นเมืองร้าง ต่อมามีผู้คนอพยพมาจากเมืองเชียงใหม่ ลำพูน เถิน และตาก เข้ามาตั้งหลักแหล่งอยู่อาศัยจนถึงกลางสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ เจ้าเมืองลำพูนหรือนครหริภุญไชยได้แต่งตั้งเจ้าเมืองมาปกครองและตั้งเป็นเมืองลี้ขึ้นอีกครั้งหนึ่ง และในปี พ.ศ. 2454 ได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็น อำเภอเมืองลี้ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2460 จึงเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอลี้ โดยตั้งแต่ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอจนถึงปัจจุบันรวมเป็นเวลาเกือบร้อยปีแล้ว บริเวณที่สร้างเมืองลี้ในอดีตปัจจุบันยังคงปรากฏหลักฐานซากกำแพงเมืองให้เห็นบริเวณวัดพระธาตุดวงเดียว วัดพระธาตุห้าดวง วัดพระธาตุแท่นคำ วัดลี้หลวง วัดโปงกาง (ปัจจุบันวัดนี้เป็นวัดร้าง) ซึ่งวัดดังกล่าวตั้งอยู่บริเวณ 2 ข้างทางถนนลำพูน-ลี้ ในเขตพื้นที่หมู่ที่ 4 หมู่ที่ 6 และหมู่ที่ 15 ตำบลลี้



จำนวนครัวเรือน : 663 ครัวเรือน
ชาย : 1118 คน (47.82%)
หญิง : 1220 คน (52.18%)

0-14 ปี 15-24 ปี 25-59 ปี 60 ปีขึ้นไป
0 0 0 0

ประวัติหมู่บ้าน

     ตำบลก้อ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน ห่างจากที่ว่าการอำเภอ 39  กิโลเมตร และห่างจากจังหวัดลำพูน 44 กิโลเมตร ตำบลก้อเป็นตำบลที่อยู่ไกลที่สุดทั้งจากอำเภอและจังหวัดลำพูน ตั้งอยู่กลางอุทยานแห่งชาติแม่ปิง เป็นรอยต่อของ 4 จังหวัด คือ อำเภออมก๋อยและอำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่ อำเภอสามเงาจังหวัดตาก อำเภอแม่พริกจังหวัดลำปาง เดิมราษฎรในตำบลก้อ อาศัยอยู่ข้างลำน้ำปิง ประกอบด้วยหมู่บ้าน จำนวน ๘ หมู่บ้าน ประกอบไปด้วย บ้านเสรียม บ้านแก่งปวง บ้านอุ้มปาด บ้านป่าตา บ้านหาดหยวก บ้านแม่ปิง บ้านก้อจอก บ้านก้อหนอง  จำนวนประมาณ ๑๐๐-๑๑๐  ครัวเรือน ในปี 2494 รัฐบาลได้สร้างเขื่อนภูมิพล เพื่อเก็บกักน้ำไว้ใช้ผลิตกระแสไฟฟ้าที่บริเวณเขาแก้ว ทางตอนใต้ของตำบลบ้านนา อำเภอสามเงา จังหวัดตาก ในปี 2503 การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยได้ให้ราษฎรที่อาศัยอยู่ทางตอนเหนือเขื่อนภูมิพลอพยพไปอยู่ที่ที่จัดสรร ตำบลก้อ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน เป็นตำบลที่ตั้งอยู่เหนือเขื่อนภูมิพล จึงต้องมีการอพยพบ้านเรือนไปอยู่ที่จัดสรร  การตั้งบ้านเรือนแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มใหญ่ๆ คือ 1.บ้านก้อทุ่ง ตั้งอยู่เหนือสุดของลำห้วยคือเป็นหมู่บ้านที่ตั้งมาตั้งแต่เดิม 2.กลุ่มบ้านจัดสรร ประกอบไปด้วยหมู่บ้านจำนวน 3 หมู่บ้าน ส่วนใหญ่ย้ายมาจากหมู่บ้านเดิมที่ถูกน้ำท่วมจากการสร้างเขื่อนภูมิพล    
          จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์พบว่า การเดินทางตามลำน้ำปิง เป็นเส้นทางที่สะดวกที่สุดในการเดินทางจากภาคกลาง คือ จากกรุงเทพ – นครสวรรค์ (ปากน้ำโพ) –ตาก สู่ดินแดนล้านนา คือ เชียงใหม่ ลำพูน  พระนางจามเทวีเดินทางจากระโว้ขึ้นมาตามลำน้ำปิง มาครองเมืองหริภุญชัย (ลำพูน) ที่ฤาษีวาสุเทพสร้างไว้ พม่าเมื่อตีเมืองเชียงใหม่เป็นเมืองขึ้นและเป็นฐานเสบียงแล้วล่องตามลำน้ำปิงเข้าตีกรุงศรีอยุธยาเป้นเมืองขึ้นทั้งสองครั้ง รวมทั้งการที่สมเด็จพระนเรศวร และพระเจ้าตากสินมหาราช ยกทัพขึ้นมาตีเอาเมืองเชียงใหม่คืนมาจากพม่าก็ใช้เส้นทางนี้  (เส้นทางนี้ลดความสำคัญลงเมื่อได้มีการสร้างทางรถไฟจนถึงเชียงใหม่ เมื่อ พ.ศ.2464)
          การตั้งถิ่นฐานชุมชนต่างๆ ตลอดลำน้ำปิง มีมาแต่ครั้งประวัติศาสตร์งการตั้งชุมชนลำห้วยก้อ ซึ่งเป็นสาขาของลำน้ำปิง เป็นแหล่งการเกษตรที่อุดมสมบูรณ์ ในขณะนั้นมีการตั้งหมู่บ้านตลอดลำห้วยก้อ คือ บ้านก้อท่า บ้านก้อจอก บ้านก้อหนอง บ้านก้อทุ่ง วิถีชีวิตของชาวบ้านก้อ ทำการเกษตรปลูกข้าวพอกินตลอดปี จากระบบเหมืองฝายตามลำห้วยก้อ และห้วยก้อจอก ซึ่งมากกว่า 10 ฝาย ข้าวที่เหลือกินชาวบ้านจะบรรทุกเกวียนไปขายที่ท่าน้ำ บ้านก้อท่า ซึ่งมีพ่อค้านำเรือมารับซื้อจากพ่อค้าท้องถิ่นอีกทอดหนึ่ง การค้าขายทางบกจะเป็นการการติดต่อค้าขายกับบ้านแม่หว่าง และบ้านนาทราย (ซึ่งเป็นเส้นทางเดินไปอำเภอลี้เดิม เส้นทางจากผาต้าย-ก้อ สร้างขึ้นภายหลัง) โดยชาวบ้านนำเอา พริก ปลา แลกกับ หมาก ข้าว จากนาทราย นอกจากนั้นชาวบ้านยังปลูกฝ้าย ยาสูบ และเลี้ยงครั่ง จากต้นฉำฉา ที่ขึ้นตามธรรมชาติ การแลกเปลี่ยนสินค้าในรูปตัวเงินครั้งแรกนั้น เมื่อบริษัทบอมเบย์-เบอร์ม่าจำกัด เข้ามาทำไม้รอบบริเวณหมู่บ้าน (ซึ่งต่อมาได้ประกาศเป็นเขตป่าสงวนแห่งชาติ แม่หาด-แม่ก้อปี 2524) และทำที่พักซึ่งชาวบ้านเรียก นายห้างบอมเบย์ มาซื้อข้าวสาร อาหาร หญ้าคา ตลอดจนจ้างชาวบ้านเป็นคนงานในปางไม้ นอกจากนั้นฝรั่งได้นำเอารถยนต์มาใช้ในกิจการทำไม้ โดยเอาล่องแพตามแนวลำน้ำปิง


ที่ตั้งอาณาเขต

 เทศบาลตำบลก้อ ตั้งอยู่ตำบลก้อ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน ห่างจากที่ว่าการอำเภอลี้ ระยะทาง 39 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อดังนี้

     ทิศเหนือ ติดต่อกับ อำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่

     ทิศใต้ ติดต่อกับ อำเภอแม่พริก จังหวัดลำปาง

     ทิศตะวันออก ติดต่อกับ อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง

     ทิศตะวันตก ติดต่อกับ อำเภออมกอย จังหวัดเชียงใหม่











การเดินทาง

           ตำบลก้อ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอลี้ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้  ระยะทาง ๓๙  กิโลเมตร และห่างจากจังหวัดลำพูน ระยะทาง  ๑๔๔  กิโลเมตร  เป็นพื้นที่ที่ตั้งอยู่ไกลที่สุดของอำเภอลี้และจังหวัดลำพูน  การติดต่อสื่อสารการเดินทางหลักคือ ถนนลาดยาง ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๘๗  เส้นทางสายลี้-ผาต้าย-ก้อ ระยะทางจากที่ว่าการอำเภอลี้-ตำบลก้อ  รวมระยะทาง  ๓๙  กิโลเมตร  โดยมีรถยนต์โดยสารรับจ้างไม่ประจำทาง  มีจำนวน 2 คัน และเวลาที่ออกจากจุดจอดที่ไม่แน่นอน ส่วนใหญ่จะออกให้บริการจากตำบลก้อในช่วงเช้า เวลาประมาณ 06.00 น. และกลับเวลาประมาณ 11.30 น. ในวันเดียวกัน  ค่าโดยสารประมาณคนละ  ๗๐  บาท


ลักษณะภูมิประเทศ

   ฤดูร้อน  ช่วงระยะเวลาตั้งแต่ เดือนมีนาคม – เดือนมิถุนายน อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 29.04c
   ฤดูฝน  ช่วงระยะเวลาตั้งแต่ เดือนกรกฎาคม – เดือนตุลาคม อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 27.88c
   ฤดูหนาว  ช่วงระยะเวลาตั้งแต่ เดือนพฤศจิกายน – เดือนกุมภาพันธ์ อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 23.26c


สภาพทั่วไปของพื้นที่

 มีสภาพเป็นที่ราบเชิงเขา มีลักษณะคล้ายกับกระทะ ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติแม่ปิง พื้นที่ล้อมรอบด้วยภูเขา และป่าไม้ ดินมีสภาพเป็นดินเหนียวปนทราย หน้าดินถูกชะล้างเนื่องจากความชื่นของพื้นที่


สภาพภูมิอากาศ

           ตำบลก้อ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอลี้ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้  ระยะทาง ๓๙  กิโลเมตร และห่างจากจังหวัดลำพูน ระยะทาง  ๑๔๔  กิโลเมตร  เป็นพื้นที่ที่ตั้งอยู่ไกลที่สุดของอำเภอลี้และจังหวัดลำพูน  การติดต่อสื่อสารการเดินทางหลักคือ ถนนลาดยาง ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๘๗  เส้นทางสายลี้-ผาต้าย-ก้อ ระยะทางจากที่ว่าการอำเภอลี้-ตำบลก้อ  รวมระยะทาง  ๓๙  กิโลเมตร  โดยมีรถยนต์โดยสารรับจ้างไม่ประจำทาง  มีจำนวน 2 คัน และเวลาที่ออกจากจุดจอดที่ไม่แน่นอน ส่วนใหญ่จะออกให้บริการจากตำบลก้อในช่วงเช้า เวลาประมาณ 06.00 น. และกลับเวลาประมาณ 11.30 น. ในวันเดียวกัน  ค่าโดยสารประมาณคนละ  ๗๐  บาท
                    ตำบลก้อ ยกฐานะจากสภาตำบลก้อ  เป็นองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อวันที่  ๑๔  เดือนธันวาคม พ.ศ.๒๕๔๓  ตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล  ๒๕๓๗  โดยประกาศในพระราชกิจจานุเบกษา  เมื่อวันที่  ๑๑  สิงหาคม  ๒๕๔๒
องค์การบริหารส่วนตำบล ยกฐานะจากองค์การบริหารส่วนตำบลก้อ เป็นเทศบาลตำบลก้อ เมื่อวันที่ 5 เดือนเมษายน พ.ศ.2555 ปัจจุบันมีสมาชิกสภาเทศบาลตำบลก้อ  จำนวน  12  คน  โดยมีคณะผู้บริหารเทศบาลตำบล จำนวน  5  คน  ซึ่งมาจากการเลือกตั้งโดยตรง เมื่อวันที่ 30 กันยายน 2555